Mezotelyoma Biyopsisi

Biyopsi mezotelyoma tanısında son adımdır ve hastanın kansere sahip olduğunu doğrulamanın tek yoludur. Kullanılan en yaygın biyopsi tipleri iğne biyopsileri, kamera destekli biyopsiler ve her biri farklı derecelerde invazivliğe sahip cerrahi biyopsilerdir.

Mezotelyoma biyopsileri analiz için etkilenen doku veya sıvının bir numunesini çıkarmak daha sonra maligniteyi, mezotelyoma türünü, hücre tipini (epitelioid, sarkomatoid veya bifazik) ve evrelemeyi onaylamak içindir. Tanı sürecindeki bu adım uygulanabilir tedavilerin belirlenmesine yardımcı olacak ve hasta için daha doğru bir prognoz sağlayacaktır.

Biyopsi ve Mezotelyoma Teşhisi

Biyopsi çoğu zaman tanı testleri, görüntüleme testleri ve kan çalışması sonrasında ki son adımdır. Biyopsi genellikle bir invaziv işlem olduğundan kanser teşhisine işaret eden belirti ve semptomlar ortaya çıkana kadar plana alınmaz.

Bir görüntü taraması sırasında anormallikler bulunursa hastalar patoloji adı verilen bir işlemde analiz için bir doku veya sıvı numunesinin toplandığı bir biyopsiye tabi tutulur. Uzmanlar analiz ettikleri tümörün kötü huylu mu yoksa iyi huylu mu olduğunu tespit etmesini, mezotelyomayı onaylamasını ve hücre tipini (epitelioid, sarkomatoid veya bifazik) belirlemesini sağlayacaktır. Biyopsi kanser teşhisini doğrulamanın tek yoludur ve bu nedenle hastanın tedavi seçeneklerini ve prognozunu belirlemede çok önemlidir.

Mezotelyoma Biyopsilerinin Çeşitleri

Mezotelyoma tanısında iğne biyopsileri, kamera yardımlı biyopsiler ve açık cerrahi biyopsileri de dahil olmak üzere yaygın olan üç tip biyopsi vardır. Yapılan biyopsi tipi mezotelyoma türüne göre belirlenecektir.

İğne Biyopsileri

İğne biyopsileri genellikle iyileşme süresi çok az olan veya hiç olmadığında hızlı olan kapalı (cerrahi olmayan) prosedürler olarak kabul edilir. Herhangi bir prosedürde olduğu gibi iğne biyopsisi tipine ve yerine bağlı olarak hafif ağrı ve rahatsızlık, kanama veya yakındaki organlara hasar (daha az olasılıkla) gibi riskler vardır.

İğne Biyopsisi Prosedürü

  • Kanser hücrelerini içeren sıvıyı tümörün etrafındaki bölgeden çıkarmak için küçük veya büyük delikli bir iğne kullanılır.
  • İşlem sırasında hastalar genellikle uyanıktır.
  • İğne yerleştirmeye rehberlik etmek için ultrason sesleri veya CT kameralar kullanılabilir.
  • Bir hasta mezotelyoma belirtileri ve semptomları gösterirse cerrahi biyopsi yapılabilir ancak iğne biyopsisi kanseri göstermez.

İğne biyopsileri uygulanacağı bölgeye ve yere göre değişir. Genellikle etkilenen bölgeden sıvının uzaklaştırılması için yapılan bu biyopsi tipleri basıncı azaltmak ve plevral, peritoneal ve perikardiyal efüzyon semptomlarını azaltmak için palyatif tedaviler olarak da kullanılır. Çoğu zaman sıvının analizi mezotelyoma için kesin kanıtlar ortaya çıkarmayacaktır bu da başka bir biyopsi prosedürü gerektirecektir.

Torasentez

Akciğerler ile göğüs duvarı arasındaki boşluktan sıvıyı çıkarmak için kullanılan en yöntemdir. Doktor bölgeyi lokal anestezi ile uyuşturur ve sonra iğneyi hastanın orta plan çizgisi boyunca geri sokar (yaklaşık omurganın ve göğsün ortasında). Sıvı boşaltıldıktan sonra iğne çıkarılır ve alan steril bir bandaj ile kaplanır.

Parasentez

Karın çevresinden fazla sıvı almak için parasentez yapılır. Tipik olarak iğnenin sokulacağı alan tıraş edilir, temizlenir ve lokal anestezi ile numaralandırılır. Doktor daha sonra karın bölgesine ince bir iğne sokacak ve sıvıyı bir şırıngaya aktaracaktır. Çok büyük miktarda bir sıvı varsa enjektöre bir kateter monte edilebilir böylece akışkan bir vakum şişesinde toplanabilir. Yeterli sıvı toplandığında iğne çekilir ve alan steril bir bandajla kaplanır.

Perikardiyosentez

Kalp ve perikard arasındaki ince boşluktan fazla sıvıyı çıkarmak için perikardiyosentez yapılır. Bu tip biyopsi ile doktor iğnenin yerleştirileceği sternumun hemen altına göğsün bir bölgesini sterilize eder ve uyuşturur. İşlem sırasında iğnenin yerleştirilmesine kılavuzluk etmek için genellikle bir eko kardiyogram kullanılır. Biyopsi sonrasında iğne çekilir ve alan steril bir bandajla kaplanır. Bazı durumlarda sıvının boşalmaya devam etmesi için bir kateter yerleştirilebilir.

Çekirdek İğne Biyopsisi

Çekirdek iğne biyopsisi kalınlaştırılmış plevra gibi şüpheli bir tümör bölgesine deriden bir iğneyi yönlendirmek için CT taraması veya ultrason kullanımını içeren minimal invaziv bir prosedürdür. İğne ile bir doku parçası alınır ve daha sonra patologlar tarafından analiz edilir. Biyopsi sonrasında iğne çekilir ve alan steril bir bandajla kaplanır. Bu tip bir numune (cerrahi patoloji olarak adlandırılır) patologların mezotelyomayı teşhis etmelerine sıvı analizinden (sitoloji olarak adlandırılır) göre daha büyük olasılıkla teşhis etmelerini sağlar.

Kamera Destekli Biyopsiler

Kamera destekli biyopsiler veya endoskopiler doktorların tümörü görsel olarak incelemesine ve uygun analiz için yeterince büyük bir doku örneği almasına izin veren “minimal invaziv” prosedürler olarak kabul edilir. İyileşme genellikle hızlıdır ancak ciddi vakalarda enfeksiyon, kanama, yakındaki organlarda yaralanma veya organ yetmezliği gibi riskler vardır. Riskler ayrıca alerjik reaksiyonlar, baş ağrıları ve bulantı gibi anestezi uygulamalarıyla da ilişkilidir.

Kamera Destekli Biyopsi Prosedürü

  • Hastayala genellikle genel anestezi yapılır.
  • İnce bir tüpün yerleştirilmesi için küçük bir kesi yapılır.
  • Tüp bir doku numunesinin çıkarılması için uygulamayı yönlendiren bir kamera içerir.
  • Bazı endoskopiler daha sonra gözden geçirilmek üzere prosedür sırasında görüntü çeker.
  • İşlem boyunca sıcaklık, kan basıncı ve kalp atış hızı ölçülür.
  • Hastalar genellikle kısa bir süre için yoğun bakım odasına gider ve anestezi geçtikten sonra eve gönderilir.

İğne biyopsilerinin bulundukları yere bağlı olarak birkaç farklı kamera destekli biyopsisi vardır. Mezotelyoma için en yaygın tipler torakoskopi, laparoskopi ve mediastinoskopidir.

Torakoskopi

Anestezi uygulandıktan sonra cerrah plevral boşluğa veya torasik boşluğa erişmek için göğsün içinde ve kaburgaların arasında birkaç küçük kesi yapar. Kapsam yerleştirilir ve tümör görülürse analiz için küçük bir doku numunesi çıkarılır.

Laparoskopi

Laparoskopi en sık peritoneal mezotelyomadan şüphelenildiğinde kullanılır. Midede küçük kesikler yapılır. Karın bölgesinin periton boşluğuna erişmek için ve karın organlarını net bir şekilde görmek için gazla (genellikle karbondioksit) şişirilir. Tümörler var ise analiz için bir doku numunesini çıkarmak için bir ışık ve kamera ile küçük bir aygıt (laparoskop) yerleştirilir. Numune alındıktan sonra aygıt çıkarılır ve gaz karın içinden serbest bırakılır.

Mediastinoskopi

Perikardiyal mezotelyomadan şüphelenildiğinde veya göğse metastaz mevcutsa mediastinoskopi yaygındır. Mediasten veya sternum ile göğsün ortasındaki akciğerler arasındaki boşluğa bakmak için bir mediastinoskop kullanılır. İlk olarak nefes almaya yardımcı olmak için hastanın burnuna veya ağzına bir endotrakeal tüp yerleştirilir. Cerrahın tümörü veya anormal lenf nodlarını görmesi ve analiz için bir doku numunesini çıkarması için aygıtın yerleştirilmesi için boynun altına bir insizyon yapılır.

Cerrahi Biyopsiler

Cerrahi biyopsiler iğne ve kamera destekli tiplerden çok daha invaziv olmalarından farklıdır. Doktorlar cerrahi biyopsi kararları alırken çabuk karar vermezler ve sadece daha az invaziv prosedürlerin sonuçları yetersiz olduğunda veya bölgeye bir iğne veya endoskopla kolayca ulaşılamadığında biyopsi uygulamasını tercih ederler.

Ameliyat yoluyla bir mezotelyoma biyopsisinin toplanmasının faydası geniş bir doku numunesine erişebilmektir; ancak enfeksiyon, kanama, organlarda veya kan damarlarında yaralanma, sıvı birikmesi ve ağrı, alerjik reaksiyonlar, bulantı, baş ağrıları ve anesteziye reaksiyon olarak kusma gibi riskler söz konusudur.

Cerrahi Biyopsi Prosedürü

  • Genel anestezi tipik olarak uygulanır,
  • Etkilenen bölgede tümöre erişmek için cerrahi bir insizyon yapılır,
  • Etkilenen dokudan bir örnek alınır,
  • Cerrahi tedavi uygulanır ve hastalar yoğun bakım odasına alınır,
  • İşlem sonrası kısa bir hastanede kalış gerekebilir

Cerrahi biyopsiler uzun bir iyileşme süresini gerektirir. İyileşme ve yan etkiler hastanın yaşına, genel sağlığına ve ne tür cerrahi biyopsi yapıldığına göre değişebilir. Mezotelyoma için en yaygın cerrahi biyopsiler torakotomi ve laparotomidir.

Torakotomi

Torakotomi doktorların biyopsi ile doku elde etmek için torasik boşluğa uyguladığı açık göğüs operasyon prosedürüdür. En sıklıkla plevral mezotelyoma için kullanılır fakat aynı zamanda perikardiyal mezotelyoma vakaları için de kullanılır. İşlem sırasında bir göğüs cerrahı, akciğer, kalp veya metastaz şüphesi olan diğer etkilenen bölgelerin etrafındaki alanları değerlendirmek için göğüs duvarında bir kesi yapacaktır. Anormal dokular veya tümör kitleleri bulunduğunda analiz için örnekler toplanır.

Laparotomi

Laparotomi peritoneal mezotelyomadan şüphelenildiğinde veya peritoneal efüzyon (sıvı birikimi) bulunduğunda biyopsi elde etmek için yaygın olarak kullanılan açık bir karın ameliyatıdır. İşlem sırasında bir cerrah tümörleri, anormal dokuları veya efüzyon nedenlerini belirlemek için karın organlarını yakından inceler. Eğer bulunursa teşhisi onaylamak için analiz için bir numuneyi çıkarmak üzere bir biyopsi yapılır.

Bazı durumlarda cerrahlar bir cerrahi biyopsi prosedürü sırasında bulduğu tümörleri çıkarmak için acil bir ameliyat yapmaya karar verebilir. Bu gibi durumlarda doktor genellikle aynı kesiği kullanır.

Biyopsi Sonrası Teşhis

Mezotelyomayı kesin olarak teşhis etmenin tek yolu biyopsidir. Biyopsi de toplanan doku ve örnekleri patolojik analiz için gönderilir. Bu bulgular maligniteyi, kanser tipi, hücre tipi ve evrelemeyi teyit ederken uzmanlara tedavi seçenekleri ve prognoz sağlamada uzmanlara yardımcı olacaktır.

Leave a Reply